วันวันหนึ่งชีวิตกรูผ่านไปเร็วจัง สมองกรูก็ว๊างว่าง ไม่มีเฮี้ยไรเลย
..ดูดิ แค่จะมาเขียนไดอารี่ง่าย ๆ ยังเสียเวลาคุยกับตั้ดอีกตั้งนาน.. “สติหนอสติ” “สมาธิหนอสมาธิ” มีหน่อยได้มั้ยลูก
พรุ่งนี้กรูจะมีไฟลท์เซี่ยงไห้ตอนสาย ๆ แต่นี่ก็ตีหนึ่งครึ่งแล้ว กรูยังไม่เสด็จบรรทมเลย
..วันนี้มี zahir โทรมาชวนให้ไปหาที่บ้าน แต่กรูไม่ไปเพราะสันดานขี้เกียจมันกลายเป็นรากแก้วโค่นลำบากเสียแล้ว คนรอบ ๆ ข้างอาจจะคิดว่ากรูพยายามจะละแล้วซึ่งการผิดศีลข้อสาม แต่เปล่าเลย คือถ้าชวนมาที่บ้านฉันแล้วมันมา ฉันก็พร้อมจะผิดศีลอยู่ดี
อีกคนที่โทรมาวันนี้(เมื่อชั่วโมงที่แล้ว) ก็คือ bahi นายแบ๊งค์ใหญ่แห่งชาจาร์ ก็โทรมาด้วยอารมณ์เงี่ยนขั้นสุดท้าย ว่าอยากจะแวะมาหาอย่างงั้นอย่างงี้.. สาดเอ๊ย ก็พูดมาตรงๆ สิว่า อยากเอา.. กรูไม่ว่าไรหรอก ก็แค่จะพูดจากลับไปดีดีว่า “ไอ้เหี้ย ไปชักเอาเองเถอะไป๊”.. เอาเข้าจริงๆ ทำไม่ได้หรอก เพราะตั้งใจว่าจะเก็บท่านบาฮีไว้เป็นที่พึ่งและที่ปรึกษาด้านการเงิน.. คงต้องรอจนกรูได้ดอกเบี้ยเงินกู้ถูกสมใจก่อนแล้วค่อยเขี่ยทิ้ง
วันที่ 29 กลับมาจากเซี่ยงไฮ้ คงจะต้องเจอท่านบาฮี, วันที่ 30 ก็จะไปที่ HR department กะนาตาชาบิช ไปเอาเอกสารทั้งหลายแหล่, วันที่ 1 ก็จัดไปครับ..ไปขอวีซ่าเข้าสวีเดนซะให้เรียบร้อย.. เพราะวันที่ 2-4 กรูก็จะต้องกางปีกอีกแล้ว ไฟลท์แรกของเดือนหน้านี้คือ Athens (เปรียบเหมือนสวรรค์) ตามมาติด ๆ ด้วยนรกในอากาศคือ ไฟลท์ลอนดอนหีทโล่ (แต่ก็พยายามคิดในแง่ดีนะ ว่าจะได้ไปชอปปิ้งพอลสมิธที่โน่น แล้วก็จะได้ถือโอกาสใช้ ร่มพอลแฟรงค์ด้วย.. ก็เห่ออ่ะทำไงได้)
เฮ้ย ๆ สายละ ไปนอนก่อนนะ.. เด๋วไม่ได้นอน
